Terwijl de anderen zwoegten, stampten en bijna van hun fiets vielen op de vele gruwelijk steile stukken van de Angliru leek het alsof Juan Jose Cobo in de boter trapte. Met speels gemak won hij de koninginnerit van de Vuelta. Met behulp van wondermiddelen? Of is iets anders de reden van zijn triomftocht.
Of ik implementeer dat Cobo doping gebruikt? Welja, simpel gezegd vertrouw ik niemand die van Saunier-Duval afstamt.. aan de andere kant wil ik de koers ook met enig positivisme bekijken. Toch kun je niet ontkennen dat hij met Ricco en Piepoli in een team reed. Ook de erelijst van Cobo is niet dat je nou zegt; Dat is een mogelijke vuelta-winnaar. Maar hij staat na de belangrijkste etappe van dit jaar toch maar mooi in die rode trui.
Het is dan ook niet raar dat veel mensen vraagtekens zetten bij de prestaties van Cobo. Om alle beschuldigingen toch maar even de grond in te drukken. In 2008 deed Contador de Angliru in 43’08, Cobo deed hem gisteren in 44’04. Een minuut verschil dus. Nee zo als het nu lijkt is dit allemaal puur natuur gegaan. Wat gisteren het grootste struikelblok van veel klassementsrenners was waren die verschrikkelijke percentages, en ja, wat voor verzetten steek je daarbij.
Terwijl een ultraverstandige Cobo omhoog reed met een 34-32 reden velen zich stuk op 38-32 (Wiggins) een 36-28 (Mollema en Fuglsang) en 34-28 ( Froome). Ik hoop dat hun knieën ok zijn. Rabobank lijkt hier echt een kinderfout te hebben begaan. Het is toch echt heel makkelijk! Bel Gesink op, hij is tenslotte ervaringsdeskundige, en vraag hem welk verzet hij aanbeveelt. Nou dan ben je er toch lijkt mij. Mollema moest nu slingerend en stoempend naar boven. Grote kans dat de vuelta beslist is door de keuze van het verzet. Dus nee, Cobo won niet door een wonderdrankje, maar door simpelweg het goeie verzet te steken. Laten we het spaanse slimheid noemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten